تصحيح و مقدّمه: نصراللَّه پورجوادى، ۱۶۲ص، ۱۶۰۰۰ ۱۳۸۴ ريال.

مثنوى مرآت المعانى يكى از آثار منظوم شاعر پارسى‏گوى هند است كه با استفاده از چند نسخه خطّى تصحيح و در سال ۱۳۷۳ يك‏بار در مجلّه معارف متعلّق به مركز نشر دانشگاهى چاپ شده است. در اين چاپ همان متن نخست با تغييرات كم و اصلاحاتى چند و همراه با همان سازواره و مقدّمه آورده شده است. در كنار مثنوى مرآت‏المعانى كتاب سِيّرالعارفين شاعر، كه "اوليانامه"اى در شرح احوال مشايخ و صوفيان هند است و به‏صورت سنگى در سال ۱۳۱۱ قمرى در هند چاپ شده بود و قبل از چاپ دوم مرآت المعانى نگارنده به آن دسترسى پيدا كرده بود، به چاپ رسيده است. در مرآت المعانى مطالبى درباره روى، رخسار، خط، ابرو، چشم، دهان، لب، زنخدان، زلف، خال، گيسو، ساعد، قامت، ميان، كفر، بت، بتخانه، ميخانه و شراب، مى‏فروش، رندى، قلّاشى، نشان عارف، شناخت عارفان، بى‏التفاتى، تسليم و رضا، شكر، ولايت، خودشناسى، معرفت ذاتى و... آمده است. در گزيده سيّرالعارفين در مورد بهاءالدّين زكريا ملتانى، فخرالدّين عراقى، اميرحسين هروى، شيخ حسن افغان، ديدار با عبدالرّحمان جامى، شيخ محمّد حميدالدّين ناگورى، شيخ سماءالدّين، عين‏القضات همدانى و... سخن به ميان آمده است.